Aslı Aker

AVM'de Kitap Kurtları!

2012-02-14T05:10:00.000-08:00

Bugün Metrocity'de MEF Okulları'nın miniklerine rastladım.

Okumayı dert edinmiş miniklere..

Yemek yiyen büyüklerinin masasına gidip onlara kitaplardan ve projelerinden bahsettiler, okumanın önemini anlattılar. Ellerinde tabii ki kitaplar vardı. Kimi bu kitapları bir köşede arkadaşlarıyla birlikte okudu, kimi büyüklere ödünç verdi, başka başka okurlara ulaştırması üzere.

Çocukları kitap için gönüllü işler yaparken görmek güzeldi.

Onları kitapla daha başka bir ilişki kurmak üzere cesaretlerindiren, etkileşimli bir proje ile insan ilişkilerinin güçlenmesine vesile olan vizyon sahibi eğitmenlerine, okullarına ve gönüllü tüm miniklere kocaman alkışlar!

Fenerbahçeli Blogger'lar Tribünde!

2012-02-07T00:38:00.000-08:00

Sosyal medyanın gücü kuvveti, kudreti artık en görmez gözce bile malum.. En geleneksel adamlar dahi son zamanlarda kabuklarını kırar oldular bu "alternatif medyaya" karşı..

Dünyanın en ateşli olgularından biri olan futbol ve futbol tribünleri de sosyal medyadan pay alacak elbet kendine, sosyal medya sayesinde dönüşecek, ona şüphe yok.

İşte Fenerbahçeli futbol blogger'ları FBloggers adıyla bir araya geldiler, Şükrü Saraçoğlu stadında yerlerini aldılar. 2010-2011 sezonunda "biz buradayız" diyen grup, eli kalem tutan, Fenerbahçe'yi konuşan, Fenerbahçe'yi yazan, en önemlisi de Fenerbahçe'yi yaşayan blog yazarlarından oluşuyor.

Kendilerini ifade ederken şöyle bir cümleyle özetliyorlar amaçlarını, "derdi tasası canı gibi sevdiği kulübüne hizmet etmek ve gittikçe gelişen online mecrada da kulübüne destek olacak bir organizasyon ve mütevazi bir taraftar grubu haline gelmekten ibaret. "

Okul Açık (Türk Telekom) D Blok'ta yerini alan FBloggers, tüm Fenerbahçeli blog yazarlarıyla bir araya gelip her geçen gün büyüyerek, "tribündeki sosyal medya kanadı"nı oluşturacak gibi görünüyor.

Ortak bloglarına şuradan ulaşmak mümkün.

Daim olsunlar!

Kendime not: Sanki grubun dışından biri gibi de konuştun ya Aslı.. Sus Aslı sus..

"Slutty"

2012-02-06T08:03:00.000-08:00

Katılmamak elde değil..

*Sevgili dünya insanları,

Bir fahişe gibi görünmek istemem ama

lütfen istediğiniz zaman beni kullanın.

Saygılarımla,

Dilbilgisi

Yazıyla 5

2012-01-28T14:20:00.000-08:00

Bugünbeş yıl önceyi düşündüm. Nerelerde olabileceğimi o sıralarda, o günlerde sıksık görüştüğüm insanları, hayatıma henüz girmemiş olanların bende bırakmamışoldukları izleri düşündüm. Kafamda beliren resim, bir çocuktan fazlasınıgösterdi bana. Bir genç kızı.. Hayatı yeni keşfetmeye başladığının farkında,görmeye, hissetmeye, anlamaya aç, heyecanlı bir genç kızı serdi önüme bu düşün.

Daha önceleridüşündüğümde bu beş yıl evvelleri, bambaşka çocukluklara takılırdı gözüm; çiğbir yalnızlık, toy bir kalabalık, bolca tereddütlü adım görürdüm. Bu defa öyle olmadı.

Zamanınnasıl da geçiyor olduğunu, nasıl da böyle hızlı geçiyor olduğunu belki deçeyrek asırlık ömrümde ilk defa duyumsadım.

Veanladım, bu deneyim geri kalanında nefesimin, sık sık uğrayacak bana.

Bugün bir genç kız olarak,yarın bir başkası..

Twitter'dan Nağmeler vol. 9

2012-01-27T07:23:00.000-08:00

Istanbul'a konser vermekuzere gelen Yunan muzisyen arkadasim sohbet ederken #TTnet'in Ceza'li reklaminabayildigini soyledi. #reklametkisi

Adınızınyanına "dicitıl soluşıns" filan sıkıştırdığınız anda bombastikoluyorsunuz, evet.

Icindebulundugunuz dunyalar, icinizde bulunan dunyalar kutsansin bir daha. Neistiyorsaniz o. Nasil istiyorsaniz o.

Unutulmak,dusunememek-akil edememek sebepli olunca can yakiyor.. Kiymetini gosteriyorinsana..

Geridebıraktığınız, başkalarınca sürdürülen işlerde hala kendi izlerinizi görmekbazen sinir bozucu olsa da sıklıkla motive ediyor..

Neyaparsak yapalim eksik hayatlar yasiyoruz iste.. Yetinmek gibi yetim sozcuklericat ediyoruz sonra.

Anidenbastıran gün batımında denize girme isteği..

Insaninen buyuk laneti unutmamak degil. Ozlemek.

Insanolmak, nefes almak kadar kolay degil..

Bir işiyapmak ister ya da istemezsin. Bir insanı sever ya da sevmezsin. Hayat daima"sarıyla lacivert" değil. Bazen sarı ya da lacivert..

BirYunan futbolcu hayalim var, gelsin oynasın Fenerbahçe'de.. Olası isimlerisayarken Gekas'ı da anardım vaktiyle.. Bir "cız" etmedi değil.

Savcilarin"ozel yetkili" olanlari "tetikci" cagrisimi yapiyor bana.Azmettiricisi olan, bugun onu, yarin seni indirebilecek "yetkide" biri.

Kıymetverdiğimiz kadar kıymet görsek, yoğun akıcı bir seyrimiz olacak, ne güzel..

Birinsanı sevmeye kalkışmayın. Sevin. Söverken bu kadar düşünmüyorsunuz..

http://twitter.com/asli_aker

Lorca & Seferis

2012-01-23T02:14:00.000-08:00

Evimde kitaplığımın önüne geçip dakikalarca gözlerimi kitaplar üzerinde gezdirmekten büyük zevk duyduğum, yıllardır herkesçe malum. Son zamanlarda baktım ki okumadığım kitap sayısı okuduklarımın önüne geçmeye başladı, işte o zaman dedim ki, tamam Aslı, artık birkaç ay kitap almak yok.

Ama insan "kitapsevici" olunca, eylemleri öyle keskin cümleleri tanımıyor!

Geçtiğimiz hafta sonu Kadıköy Ada'dan iki güzel şiir kitabı aldım. Zaten son zamanlarda şiire öyle bir sardım ki, bazen kaybolurken buluyorum kendimi.

Lorca ve Seferis'in bütün şiirlerini bir araya getiren iki güzel kitabım var artık.

Varlık Şiir'den.. Çevirileri hususunda, özellikle Seferis'in kitabı hakkında söylenecek söz yok. Enfes. İki kitabın da boyutu ve kapak tasarımları oldukça farklı, şık.

Fakat kitabın iç baskı kalitesi için aynı şeyleri söylemek ne yazık ki çok mümkün değil. Kağıt ve dizgi özellikleri biraz tatsız.. Beyaz kağıtlarda zayıf fontlarla yazılmış şiirleri ard arda okumak sıkıntılı.

Bozulan yeminim, inceden sorunlu baskı filan mühim değil..

Bu iki koca şairin şiirlerine uykudan önce dokunmak gibisi yok..

Aşktan Uzak, Reklama Yakın..

2012-01-20T05:55:00.000-08:00

"Reklamdünyasında gerçekliğin kabul edilir bir şey olmadığını sana öğretmediler mi? Bunedenle "gerçek" bir şey yaptıkları zaman, mutlaka abartırlar.Bilirsin işte; mutlu aileler, yakışıklı, incecik insanlar, köpek yavruları,kediler, pırıl pırıl mutfaklar, kocaman banyolar. Yani bir sürü aldatmaca."

Aşktan uzak, reklama yakın her kişi, hatunlar bilhassa okumalı.

Üşümek

2012-01-18T03:51:00.000-08:00

bir erkeği en çok sevdiğiniz andahissettiğinizdir.

ve onu terk ettiğinizde hissettiğiniz.

bir de ona geri döndüğünüzde sonra..

kapısını tırmaladığınızda.

kapısını araladığınızda.

koynuna girdiğinizde.

en çok koynuna girdiğinizde..

"bir erkeği daha çok sevemem"dediğiniz anda hissettiğinizdir.

ve onsuz yaşamak zorunda olduğunuz sürecehissettiğiniz..

Öbür Adı

2012-01-17T07:52:00.000-08:00

kul olmak, bazen sadece "sevmenin öbüradı" olur.

yüz sürmek, boyun eğmekten ötesidir böylebir kul olmak.

kendi içinde "efendi"leşmektir..

nasıl da demiş hüsnü, "kul oldum negüzel, efendin olmadım."..

işte bu da "sevilmiyor olmanın öbüradı" olur.

Sarının İçi...

2012-01-11T08:35:00.000-08:00

Oysa nasıl da başkaydın yanımda; sarının içinde, laciverte yakın..

"Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.."

Evimde Moova Var!

2011-12-30T05:12:00.000-08:00

Geçtiğimiz gün evde ben üç kutu güzellik karşıladı! Yoğun geçen günün yorgunluğuyla tam uzanıp da film izlerken sızmak niyetindeyken Moova'larım belirdi karşımda.

Özellikle kutu tasarımları oldukça konuşulan Moova'yı bu radikal seçiminden dolayı tebrik etmek gerek öncelikle. Rakiplerinin beyaz tutkularının aksine onlar, koyu mordan yola çıkıp logotype'larını da artistik bir biçimde oluşturmuşlar. Öte yandan kutuların ön yüzünde eğlenceli bir algı oyununa dönüşen "süt pencereleri" ise çok keyifli. "Aa kutunun içi mi görünüyor?" dedirtiyor her görene..

Belirtmeden geçemeyeceğim, sütün yağ derecelerini gösteren minik noktalar da oldukça estetik.

Sütü, "sadece çocuklar için satın alınan bir ürün" algısından oldukça uzak bir yere taşıyor Moova bu başarılı, incelikli sunumuyla. Düşünülmemiş, kaba işler arasında parıldıyor sahiden.

Uzun zamandır keyifle süt içmiyordum. Moova ve Zarakol ekibine tekrar teşekkürler.

Dali'nin Galası..

2011-12-28T06:57:00.001-08:00

Dali ve Gala'ya öykünen sevgililer vardı zamanında..

Zamanları geçti.

Onlardan artık sadece Dala ve Gali olabilir belki..

Zorlarsak..

Acımasız Tanrı

2011-12-27T04:16:00.000-08:00

Sinemadan tiyatro hazzı duyamadığı için uzak duranlar varsa, rica ederim Carnage'ı izlesin. İzlesin de perde nasıl bir anda sahneye dönüşür, görsün.

Gönülsüz de olsa oyuncu kadrosunun büyüsüne kapılıp izlemeye başlarken buluyorsunuz kendinizi. Polanski cazibesi de var tabii filmin.. Derken bir sahne açılıyor, film boyunca kapanmak nedir bilmiyor. Mekan sabit, oyuncular sabit, girişler çıkışlar, karmaşalar, çözülmeler tam bir tiyatro akışında. Zira film, aslında bir tiyatro eserinin perde uyarlaması. Yasmina Reza'nın God of Carnage oyunundan bahsediyorum. Oyun uzun yıllar Broadway'de kendine yer ve sağlam izleyici kitlesi edinmiş. Polanski'nin elinde de "hadi canım, hiç olur mu?"ları bir bir ortadan kaldırmayı becermiş.

Spoiler verme niyetim yok filmle alakalı. Çocukları bir parkta kavgaya tutuşan iki ailenin hesaplaşmalarını izliyoruz filmde. Sakin başlayan, sonrasında şiddetlenen, şiddetlendikçe türlü sorgulamaları beraberinde getiren, ilişkilere, anne-baba olmaya, varlık amacına, statü kaygılarına yerinde göndermeler yapan film, yaklaşık 80 dakika boyunca sizi de bu 4 kişinin yanına ekleyiveriyor, bir 5. göz olarak.

İzleyip de sıkılanı gördüğümden, yine de beklentinizi yüksek tutmadan, özellikle oyuncuların performanslarına odaklanıp izlemenizi salık veririm. Kaçarım.

Twitter'dan Nağmeler vol. 8

2011-12-24T05:41:00.000-08:00

Hayatın bazı gerçekleriyle doku uyuşmazlığıyaşıyorum.

Sağduyusu parayla, statüyle satın alınmışbir toplumuz artık. Öznel doğrulara tahammülsüzlüğümüz, gerçeklere körlüğümüzaçıklanamaz yoksa.

Bazı kitapları okurken sayfalarına notlaralıyorum.. Bu bazı notlarda kitapların yazarlarıyla konuşuyorum. Evet. Deli değilim.

Hani o "hayatım gözümün önünden filmşeridi gibi geçti" anı var ya, işte o anın fon müziğidir FrédéricCHOPIN'den Nocturne..

Hayat şaşırtıcı.. Karambolde gol yememeyebakmak lazım..

Bileti Migros'tan aldım deyince "Piiisizin biletler Migtos'ta mı satılıyor" diyen güzel insanlar tanıyorum.

Bazen bazı insanların mutsuz olmasınıdileyebilir insan. En azından çok da mutlu olmamasını.. Kötü kalpliliğe işaretdeğildir bu.

Bugun Eren ve Selin'den sonra Ela katıldıailemize.. Biricik abimin güzel kızını görmeye gidiyorum! Ömrun uzun olsun Elakız..

+ Hafta sonu n'apıyorsun? - Sahakapattırıyorum..

Bazen Barcelona'nın "turnuvamvar" diyene ilk uçakla koştuğunu düşünüyorum.. "İlk uçaklakoşmak" hayal ürünüdür, gerçeklerle ilgisi yoktur.

Öyle ruhunu satan entelektüelleri, hele ki"eskinin solcusu" entelektüelleri var ki bu memleketin, gezegendebulamazsınız öylesini!

Asla her şeyin güzel olduğu bir zamanyoktur, kandırmayalım kendimizi. Bir karmaşa, mutlaka bir yerlerindedir gariphayatlarımızın.

Avrupa'nın en büyük adalet sarayına sahipolmakla övünmek şuursuz bir eylem.

Beklenen gün geldi... Gece, formayla uyunangeceydi.. Yıllar sonra.

Şimdiki zamanın insanında bir ilişki bug'ıvar.. Yazacağım hakkında.

Yeni!

2011-12-16T10:08:00.000-08:00

Ne çok zamandır gıkım çıkmıyor... Hayatım değişti biraz, belki de ondan.

Paha biçilmeyecek tecrübeleri geride bırakıyor insan her gün de fark etmiyor doğrusu. İşte benim de başımdan bir dizi deneyim geçiverdi şu sessizliğimi de içine alan zamanda.

İş değiştirdim. Memleketimin güzide bir yayınevinde sürdürmekte olduğum görevim ömrünü nihayete erdirdi. Bir aralık kafamı dinleyeyim dedim bu Aralık. Lakin duramadım. Kalem durur mu!

Burada durduğuna bakmayın. Şu gezegene üretmeye gelmiş insan hastalığı benimki. Bir süre kendimi, kafamı dinleyip iş güç peşine düştüm. Yine bir ajansa düştü yolum, keyifli bir ajansa hem de.

Tarihi yarım adadan öte yana gidip geliyorum şimdi, Levent civarında, çocukluğumun geçtiği sokaklarda yürüyorum her sabah. Her nefesimde de dua ediyorum, bu güzelliği tekrar böyle yakından görüp yaşayabildiğim için.

İnsanlar için güzel şeyler dileyin, siz siz olun. Onlar için bazen iyi şeyler yapmıyor olduğunuzu düşünseniz bile, hiç değilse iyi şeyler dileyin. Çünkü o iyilikler, gün gelip sizi buluyor.

Tıpkı aşk gibi..

Bir gün..

Ha bu arada bir yazım var Radikal Genç'te, okumak isterseniz buradan lütfen.

Fuar'dan...

2011-11-15T07:46:00.001-08:00

dün tüyap kitap fuarı'nda okurlarımızla buluştuk, keyifli sohbetler ettik güzel anılarımız oldu yine.. onlardan ilerleyen günlerde stantta çekilmiş fotoğraflarla bahsedeceğim.

imza etkinliğinden sonra biraz fuarı dolaşma fırsatı buldum. birkaç saat.. kafamdaki ve kütüphanemdeki eksikleri tamamladım, yıllardır tanışmak arzusunda olduğum çok keyifli bir adamla, aydın boysan'la tanıştım, günüm daha bir şenlendi şüphesiz..

işte günden kalanları, kütüphanemin eski eksiklerini paylaşayım dedim ben de.

aralarına yenileri mutlaka katılacak pazar'a kadar.

İmza Haberi

2011-11-13T08:12:00.001-08:00

Yarın saat 14:00'te Tüyap Kitap Fuarı'nda Carpe Diem Kitap standında kitaplarımla ben sizi bekliyor olacağız, gelirseniz söyleşir, mutlu oluruz!

2. salondayız, bekleriz!

kan-ama

2011-11-10T07:00:00.001-08:00

sadece bakarsın,
gördüğünün ardını görmek için
karanlıkla bir dalaşa girer,
yırtar, yırtılır,
kanarsın.

dert değildir kanamalar karanlıkta,
çünkü kan, sıcak bir akıştır yalnız
y
u
k
a
r
ı
d
a
n
aşağıya
üç harfli.

sadece akarsın,
gördüğünün ardına sızmak için.
sessiz bir dalaşa girer,
bağırır, çağırır,
kanarsın.

dert değildir kanamalar,
n e r e d e n b a k a r s a n
üç harfli.

Twitter'dan Nağmeler vol.7

2011-11-02T07:29:00.000-07:00

Yaşarkenbunca yaralanıp yaralarından dolayı ölmeyen bir canli yok, insandan baska .

Her üzüntüde kim daha çok ağlayacak, her sevinçte kim daha çokgülecek gösterisi.. Tıpkı egosantrik dönemi insanın, 3-6 yaş reaksiyonu..

"Tünele kamyon giremez" cümlesinin kamyonu incittiğifikrindeyim.

Söz unutulur göz unutulmaz diyen sarkilara itimat etmeyin.

Gol sevincinielleriyle kalp yaparak süsleyen futbolcuya karşı değişik hisler besliyorum.

Kutlamak kısıtlı bir eylemdir. Bugun her şeye rağmen, ısrarla,inatla cumhuriyeti yaşayın!

Geçmişin hesabını sorma derdindeki insan, bugün oyunlarla"eksiltilen" toprağını görmüyor. Bugüne bak, bu gidişle yarın yok hiçbirimize..

Bayramdan sonra İstanbul kitap kokacak.. Tüyap Kitap Fuarı 12Kasım'da başlıyor. Listeleri oluşturmaya başlamak gerek!

Yalnızlık bir bakıma uyumak gibi. Nasıl uyudukça uyumak ister insan,yalnız kaldıkça da yalnızlık istiyor, başka türlüsünü yapamıyor çünkü.

Ayrıca Terim takımını "atarı bol köşebaşı delikanlıları"naçevirmiş.. Geri gelen bir ruh varsa, mahalle ruhu o yalnız..

Kadın kısmı için alışverişte kabin terörü bitmeden teknolojigelişmiş sayılmaz.

Şu memleketinsuçu ispatlanmamış insanların özgürlüğünü elinden alan sistemi çoksun, bu halihiçbirimize lazım değil.

Hayatımın en güzel aidiyetisin Fenerbahçe, seninle gün hep dahaaydınlık.

Bence erkeklere makyajın rimelsiz ne kadar eksik kaldığınıanlatamayız. Asla.

Allah netlikten korkan insandan korusun hepimizi...

O değil de, Cristian'ın golü...

Kesik

2011-10-29T06:23:00.000-07:00

Jilet Yiyen Kız* okudu yanımda,
bir kısa yolculukta.
Keskindi yüz hatları,
nasıl keskindiyse kızın
gırtlağını zorlayan demir,
öyle.
Bitecek bir öyküydü,
başlamadan,
bir durak sonra.
Tüm kesiklerden daha derin
bir iz bırakacak.
Attila'dan mı, havalardan mı,
bilmem.

*Bir Attila İlhan şiiri.

Aşk, Terlik, Yastık...

2011-10-26T09:48:00.000-07:00

bir terlik ya da bir yastıktır evinde.
bir maç yahut bir otobüs bileti, şehirlerarası..
evden uzaklaştığı anda onlar biter aşk.
ya da aşk bittiğinde uzaklaşır aşkı hatırlatan ne varsa.
iyi olur. olduğu gibi biter.
bittiği gibi devam eder hayat kaldığı yerden.

bir sonraki terliğe, bir sonraki yastığa, maç yahut otobüs biletine, şehirlerarası.

çünkü aşk, ne kadar inkar etsek de başka bedenlerle yaşadığımız bir sabittir.
çünkü aşk, kendi nefsinden, nefesinden can bulanıdır insanın..

İnsanın Acısından Beslenmek

2011-10-25T05:06:00.000-07:00

Her kim ki Van'daki felaketin ardından "iyi oldu, göndermeyin yardım" der, bunu aklından geçirirse, odur bölünmek için ilk ilmeği çözen..

Hain her yerde hain nihayetinde, hain benim evimin arka sokağında da hain, Van'da da, Hakkari'de de..

Fakat o felaket, benim vatanımın toprağında oldu, benim insanımın başına geldi, canı yandı.. Şimdi onu itmek, ötelemek, bölünmeye razı, dünden hevesli olmanın işaretidir olsa olsa..

Çünkü oradaki anne bitirecek terörü, oğlunu dağa göndermeyecek olan o anne.. O anne bugün yıkılan evinin başında beklerken, ona elini uzatmayan devlet, asker, polis nasıl çıkıp da "siz bizdensiz, biz ayrı gayrı değiliz" diyecek, hangi yüzle?

Hem biz değil miyiz, dünyanın öbür ucunda gözyaşı döken çocuklar gördüğümüzde, onlarla ağlayanlar? Burnumuzun dibindeki evlatlara, annelere, babalara nasıl sessiz kalır, bir de sessizliğimize çirkin örtüler sereriz? Biz değiliz dünyanın öbür ucunda gözyaşı döken çocuklar gördüğünde ağlayanlar.. "Bu" biz, bu "bizlik" bizden değil..

Dünyadaki üzerindeki hiçbir canlı, insanın acısından beslenmez.

Dünyadaki üzerindeki hiçbir canlı, acıdan hayat bulmaz.

İnsan görünenler dışında..

Son 60 Yılın En Çok Satan Kitapları...

2011-10-22T09:03:00.000-07:00

1950'den bugüne New York Times'ın "en çok satan kitaplar" listesi..

Gezinmesi oldukça keyifli..

Göz atmak için tıklayın!

Mecal

2011-10-20T09:29:00.000-07:00

Büyüdükçe daha çok susuyordu dışımız.
Biz sustukça içimiz büyüyordu.
Tanımlamaya mecalimiz kalmıyordu kendimizi,
Kendimizi bir yerlere konduramıyorduk,
Olduramıyorduk herhangi bir şeyleri susmaktan,
Büyüyorduk.
Sade büyüyorduk, biraz daha susmaya.

Soruya Soru Sorma(k)..

2011-10-17T04:14:00.000-07:00

- Bu akşam nereye gitsek?
- Nereye gidelim?

E ben de onu soruyorum sana..
Yani hayatımızın ne kadarını harcadık, soru sormak ve sorulara soruyla yanıt vermekle sence? Bir düşün..

- Özledin mi beni?

- Sen beni özledin mi?

Mesela sormak yerine seni özleyip özlemediğini, evet ya da hayır deseydin bir daha özlerdim ben seni o yanıt sırasında. Vermedin o fırsatı ama bana, soru sormayı seçerek zaman kazandın sözde. Özlemekten oldum ben de.

İki mislini yaşardık ne yaşadıysak, sorulara yeni sorular sormayı seçmeseydik.

Yanıtlar, ne yaşadıysak bir o kadar daha yaşatırdı bize, iyi - kötü..

Görsel: http://www.behance.net/gallery/Identity-Self/310124

Bin emek aşk, bir ölü bebek..

2011-10-13T04:59:00.000-07:00

karnında henüz nefes almadan ölmüş bir bebekle yaşamanı gerektiren aşktır o.
önce bin emek hayal edip gecelerce koynunda uyuttuğun,
başını okşadığında yalnız o bebek tenine değebileceğin,
iki tel saçının arasından bembeyaz tenine dokunacağın
ve yalnızca hayallerine doğacak kadar hayata tutunabilmiş bir ölü bebekle.

kim bilir ne zaman bedeninde büyüyeceğini bilmediğin
ileride bir zaman hayata gerçekten tutunacak bebeğinin doğabilirliğini reddettiren aşktır o.
intihardır, yıkımdır, özlemdir.
ama en çok sahip olmadan daha bir tanesine bile,
evlat acısıdır yaşanan o aşk.

Alkışları Duyuyor Musun?

2011-10-12T04:13:00.000-07:00

Bu kadını pek çoğunuz tanımıyorsunuzdur eminim, düne kadar ben de tanımıyordum. Öyküsünü dinledim biraz ve zaten hayranlık duyduğum dönemin hayranlık duyulası kadınlarına yakından baktım.

Trt'de bir belgesele rastladım gece, Uzak Bakışlı Kadınlar... 2001'de Taha Feyizli tarafından hazırlanmış bu belgeselde Cumhuriyet döneminin kadın sanatçıları anlatılıyor bir bir... Kantocusundan, operacısına, şarkıcısından, oyuncusuna bir geçiş döneminin yetenekli, kırgın, mağrur, ümitvar, hüzünlü ve bunların her birinden tek cümlede nasiplenebilecek kadar büyük kadınlar...

İşte fotoğraftaki kadın onlardan yalnızca biri. Komik Şevki Bey’le kantocu Mari Ferha Hanım’ın kızı... Şevkiye May. Sahneye ilk defa 1927’de, Cemal Sahir’in topluluğunda, ünlü Macar Operet yazarı ve bestecisi İmre Kalman’ın Kontes Mariça adlı eseriyle çıkan Şevkiye May. Lüküs Hayat'tan Yanlışlıklar Komedyası'na uzanan bir "oyun" serüveni sonrası...

Ha bir de 1933’te Muhsin Ertuğrul ve Nazım Hikmet’in birlikte yönettikleri Cici Berber’le başlayan sinema oyunculuğu, söylemeden geçmemeli.

Selim İleri anlatır bugün. Bir akşam Beyoğlu Emek Sineması'nın sokağındaki Yeni Komedi Tiyatrosu'na gelir Şevkiye May. Oyun yoktur, bekçi kapıdadır. Kendini tanıtır ve sahneye çıkmak istediğini söyler. 765 kişilik salona girer, ışıkları yaktırır, sahneye çıkar... Seslenir uzaktan kendisini izleyen bekçiye: Duyuyor musun alkış seslerini? Alkışları duyuyor musun?

Kalır sahnede bir süre, iner sonra...

Aynıdır kaderi annesi kantocu Mari Ferha Hanım'la..

İntihar eder Şevkiye May, o gecenin sonrasında.

Vurgun

2011-10-10T08:53:00.000-07:00

Uzun zamandır yazmıyordu kadın.

Yazmanın kokusuna vurgundu kadın.

Durgundu çok zamandır,

Kan kaybından biraz.

Solgundu kadın, yine kan kaybından.

Vurgundu, kendini bildi bileli,

Kadınlığı meçhul..

Ne Okuyorum?

2011-09-27T06:54:00.000-07:00

Bu haftanın kitapları..

İkisi hakkında da detaylı yazı geliyor haftaya..

Kırmızı Toplantı Notları – KTN

2011-09-22T09:12:00.000-07:00

Geçtiğimiz gün rutin kitapçı gezilerimden birini yaparken, olmazsa olmaz’ım Mephisto’ya uğradım İstiklal Caddesi’nde. Bir saate yakın yeni çıkan kitapları ve dergileri inceledikten sonra “ayın yayınevi” masasına yöneldim. Altıkırkbeş kitaplarının %20 indirimle satışta olduğunu görmek gözlerimi parlatmadı değil.

Her biri birbirinden ince düşünülmüş kitaplara dokundum, biraz Kafka’landım.

Daha sonra Kaan Çaydamlı’nın KTN’sine uzandı elim, Kişisel Toplantı Notları’na.

Altıkırkbeş kitaplarının önsözleri gibi düşünülmüş, kaleme alınmış bu yazılar, her biri öyle sağlam birer duvar, pencere, ağaç gibi duruyor ki, kitaplaşmayı hak etmişler sonuna kadar.

Hem de ne kitap! Kıpkırmızı! Kandan hallice, aşktan, tutkudan, terk edilişlerden, kalakalışlardan arda kalan tüm diriliğiyle nasiplenmiş kırmızıdan, iliklerine kadar.Bir iki kusuru yok değil. Kasti söz oyunları hariç tutarsak, hariçten haddinden fazla hataya rastlamak mümkün içeride, ne yazık ki. Eksik sözcükler, kafası karışık harfler.. Bir maçın seyir zevkinin noksanlığı vücut buluyor ellerimde böyle kitaplar okurken ben. KTN, okuma inadım sebebiyle bitiş düdüğünü gördüğüm bir kitap oldu, şükür.

Olumsuz noktaları bir yana, kafama bıraktığı virgüller, hayatıma iliştirdiği soru işaretleri ile cümleme katkısı inkar edilemez bir iş olmuş KTN.

Kaan Çaydamlı’nın o sık sık dokunduğu terk edilmek hadisesine dokunmadan da edemeyeceğim. Zira, kitabı bir nefeste okurken kendi kendime notlar aldım. Hatta bunları kitabın o kırmızı sayfaları üzerine, beyaz aksine, siyah kalemimle yazdım;

Terk edilen bir erkek, sadece kadınlara duyduğu inancından olur.

Ama bir kadın terk edildi mi, inancı ölür.

Bir gluglu millet...

2011-09-06T07:09:00.000-07:00

Ecnebilerin dediği gibi olduk, bir "glu glu" millet..

Kim işimize gelmez konuşursa sürüleşip bağıra çağıra koşuyoruz arkalarından.

Bir inceden titretene kadar..

Sonra halt etmişiz gibi göğsümüzü gere gere dönüyoruz yurdumuza, yine "gluglu"..

Gün Doğumu

2011-08-25T16:58:00.000-07:00

Biz hiç gün doğumu izlemedik mesela seninle.

Ellerimize doğmadı bir gün,

Yeni, taze, nurtopu gibi nefeslerimiz olmadı,

Bir şehrin sokağını ya da denizini seyrederken,

Belki sadece göğünü...

Bizim günümüz hiç doğmadı.

Taze İnsan Salgısı

2011-08-19T08:09:00.000-07:00

Geçmişi olan aşklar el ayak çektiler ortalıktan.. Birlikte çıkılmış yolculuklarda çekilmiş fotoğraflar yok artık, birlikte gidilmiş sinemaların, sergilerin biriktirilmiş biletleri yok.. Bugün aşkları hep bugünde. Biraz dünde. Biraz yarında. Ama daha çok bugünde. Anda. İçinde bulunduğumuz anın ta kendisinde. Tükenmeye ve tüketmeye meyyal.. Aşklığı biraz havada, bundan sebep, aşklığı sorulara açık, hatta sorgulamaya. Ki aşklar sorgulanmaz bilir, öyle yaşarız biz. Bugünkü öyle değil pek.

Bir bakışta anlaşmalar pek yok artık, bir öpüşte sevişmeler var daha ziyade.
Yersen'leri var, miden kaldırabildiği ölçüde.
Birlikte bir geçmişe sahip olma güdüsü yok iki insanın artık
Ya da özleme tahammülleri, yine özlem sebepli ani kaçamakları yok.
Beklemeleri var, içi boş bekleme ve bekletmeleri.
O arada başka sularda yüzmeleri var, başka sularda boğulmaları..

Geçmişi olan aşklar yok diyeceğim o ki..

Nereye elimi atsam, taze insan salgısı.

Vaktiyle söylemiş sözler I

2011-08-13T07:20:00.000-07:00

bir vicdan rahatlatma cümlesidir "dost kalalım"..

ayrılmak konmuştur bi kere kafaya, gidilip sevgiliye söyleme, sevgiliyle konuşma safhası kalmıştır işin..

onca zaman geçmiştir ya hani, biraz bağımlılık biraz alışkanlık biraz bir şeyler olmuştur nihayetinde, elden bir şey gelmez bu hususta.. ama bir cümle vardır akılda, sabittir "dost kalalım"..

siz sevgilinin karşısında zaman zaman ezik büzük, zaman zaman şahlanmış bir at kıvamında tek başınıza alıverdiğiniz o ayrılık kararından bahsederken, sevgiliniz durumun nereye varacağını fark eder, susar..

konuşulmadan, lönk diye alınan bir ayrılık kararı sevgilinin kumaşıyla doğru orantılı bir etki bırakır..

olur da sevgili biraz dudak büker, dudak titretir ve dudaklarına 90 derecelik açı ile iki adet göz yaşı indirirse, sizin de "sözde mendil"iniz cebinizden çıkar, "dost kalalım"..

bunu söylersiniz, hani ortam yumuşasın, göz yaşları kurusun falan diye.. yine kumaşına bağlı olarak sevgili, ya kabul eder bu durumu, günün birinde yeniden sevgili olmak umuduyla ya da ağız dolusu ağır cümleler döker ortalığa..

eski sevgiliden dost olmaz.. olursa da o "dostluk" bildiğimiz anlamından başka bir yere doğru sürüklenir. tabi bu tarif, ilkokul aşklarını, saftirik ilk aşkları kapsamaz..

kırılan dökülen, ani ayrılık sarsması sonucu yarısını yitiren bir sevgili için dost kalalım, kelin kelliğinin üzerine çıkan çıbanla eş değerdir..

Sahip!

2011-08-12T09:25:00.000-07:00

Sahip olamadığıdır dünyası,
onu konuşur, onu yaşar, dilini durmadan ona bular.
Gece gündüz dinlemeden,
kendini ait olduğuna sunar, bir tek onu diler,
sahip olamadığını...
Daha sahibi değilken,
doldurur onunla dünyasını.

Bir gece uyur.
Bir sabah uyanır.
Gün başka doğar.

Sahip olamadığıdır telefonun ucundaki.
"Gel" der, "gel bana doğru"...
Gözleri aralanır, açılabildiği kadar açılır.
Dün avuçlarında olmayan, şimdi koynundadır.

Artık sahip olduğudur dünyası,
onu konuşur, onu yaşar, dilini durmadan ona bular.
Gece gündüz dinlemeden.

Bir fani yürekse deli gibi çırpınır bu sahip olmalar debelenmesinde.
Araya girebilsin, kendine yer edinebilsin diye.
İçi içini yer durur.
Sahip olmayı beceremediğidir konuştuğu, yaşadığı dilini buladığı...

Vazgeçer bir geceyarısı bu kavgasından.
Var olmak neden bu kadar yok olsundur ki?
Neden bu kadar yorucu olsundur
bir insanın ömründe tutunacak yer bulmak?
Nedenlere neden boğulsundur daha fazla?

Bir gece uyur.
Bir sabah uyanır.
Gün başka doğar.

Hayat Kısa

2011-07-27T02:31:00.000-07:00

hayat o kadar kısa ki, affediyor, vazgeçiyor, geri dönüyor yahut çekip gidiyor insan..

sadece kısa diye mi bilmiyorum. ama fani zamanların can yakması, insanı yeryüzünde delik deşik ediyor. o sebeple düşman gibi durmaya, acıyı büyütmeye, küskünlüğe gerek yok.

hayat kısa diye hep..
yarının garantisi yok diye..

Armut a.k.a Angut

2011-07-26T07:47:00.000-07:00

Mesela sen bir adama armut diye bakarken, o sana elma diye bakıyorsa,

o adam hakikaten armuttur!

Süreya senden daha iyi tanır!

2011-07-19T09:10:00.000-07:00

Vaktiyle ben dediğin, benim dediğin kadını Cemal Süreya senden daha iyi tanır çıkarsa ne yaparsın?

Okursun sadece.

Okursun...

kadınlar susarak gider...

çok uzun emekler verir ilişkisini yürütmek için. birinin kadını olmayı yüreği, beyni, ruhu o kadar zor kabul etmiştir ki, başka bir adama ait olmayı istemez. erkek gibi, çorbanın tuzu eksik diye kavga çıkarmaz mesela, tam tersi, konuşmamız lazım der. erkekler de en çok bu cümleye sinir olurlar. ertelenir o konuşmalar, maç bitimine, yemek sonrasına ve daha birçok lüzumsuz şeyin ardına ötelenir.

kadınlar inatçıdır, hayata tutundukları gibi, aşklarına da sahip çıkarlar. bu yüzdendir, konuşup derdini anlatma isteği, karşı tarafı ikna edene kadar uğraşırlar. sonunda pes eder adam, bir ışık görür kadın, tüm derdini paylaşır. genellikle ne cevap alır? abuk sabuk konuşma!

gereksiz ve saçma gelmiştir adama anlatılanlar, hiç de üstünde durmamıştır. yine bir sıkıntı, tatmin edilemeden geçiştirilir ve adam gün gelip bunların kendisine ok gibi döneceğini bilemez.bir kadın şikayet ediyorsa, ya da erkeklerin deyimi ile vıdı vıdı ediyorsa; erkek bilmelidir ki, o ilişkiden hala ümidi vardır kadının. yürütmek, birlikte yaşamak, sorunları çözerek mutlu olmak istiyordur. daha önemlisi, o adamı hala seviyordur.

kadın susarak gider!en önemli detaydır, erkeklerin hiç anlayamadığı durum işte bu kadar basittir. o gün gelene kadar konuşan, kavga eden, tartışan kadın, kendini sessizliğe vermiştir. ne zaman ümidini o ilişkiden kestiyse, o zaman sevgisi de yara almış demektir. yüreğindeki bavulları toplamıştır, kafasındaki biletleri almış ve aslında bedeni orada durarak, ilişkiden çıkıp gitmiştir. kadın, gerçekten gitmişse, çok sessiz olmuştur ayrılışı, kimse hissetmeden, kapıları vurup kırmadan gitmiştir. her akşam eve geldiğinde, kapının açıldığını gören adam anlamaz ama bir kadın sessizce gider. ne mutfağında yemek pişiren, ne yan koltukta televizyon izleyen, ne gece ruhunu kenara koyarak yatakta sevişmeye çalışan kadın, artık o kadındır.

bir kadının çığlıklarından, kavgalarından korkmamak gerekir, çünkü kadının gidişi sessiz ve asildir.

Göç

2011-07-18T08:21:00.000-07:00

Aşkın elimizin altında olmaması iyiydi..
Ama bu kadar uzakta duracağına da hiç inanmazdık.

Ne oldu, nasıl kaybettik, neye bulandık da ayrı düştük?

Hiç kavuştuk mu da bir soru bu vaziyette...

Aşk göç etti diyenlere bir çift lafım var.

Hiç gelmemiş de olabilir.

Twitter'dan Nağmeler Vol.6

2011-07-15T08:35:00.000-07:00

Hayata, inandıklarımız duyduğumuz aşkı diğerleriyle çoğaltalım diye paralıyoruz kendimizi. Ben vazgeçtim, oynamıyorum.
-
Bazen iliklerine kadar yalnızsındır.. Sonra ihtiyacın olanı söylersin kendine, "aslında hayat böyledir". Falan filan.
-
Yaşamayan anlamıyor, bir daha anladım bugün. Yaşamadan hiçbir şeyi anlamıyor insan tam manasıyla..
-
Ajitasyon, şu yaz günü keçi kılından yapılma, boğazlı kazak giymişim etkisi yapıyor fani bedenimde.
-
"Nasıl bir çamura batmışız" diyen yok, herkes "benim sadece paçama gelmiş" iddiasında..
-
Icimdeki "seytanin avukati", Sivas - Fb macinin 4-4 bitmesi halinde, bu sürecin pimi cekilir miydi diye soruyor..
-
Kim ne derse desin, herkes istedigini dusunsun, bazen kendime ragmen babam gibi seviyorum bu adami ulan.
-
"Tamam dedim, sen baska sözler sayıklarken, bitti. Duydun mu bilmem."
-
İnsanlar eskitiyorduk.
-
Ünal Aysal, sözlüğümde "bad timing"e karşılık geliyor.
-
Anlamak güç.. İki gün önce Trabzonspor'un şampiyonluğunu kutla, sonra manifesto... Samimiyet.
-
Dügün olaylarina nasil yabanci, nasil acemiyim.. Kendimi dinliyorum her nikahta.
-
Yorgunuz yaşamaktan biraz.. İnsanlığımızdan usandığımız zamanlarda...
-
"Seni sevmekten aciz birine hayatını adayamazsın.."

Yaklaş-ma!

2011-06-30T03:33:00.000-07:00

Aşka aynı ciddiyetle yaklaşamamamız, aşka yaklaşamamamızla ilgili olabilirdi.

Yaklaşmak, zaten işteş bir eylem değildi.

Fotoğraf: http://www.flickr.com/photos/schubi74/5865825551/

Bejan Matur İmzalıyor...

2011-06-30T01:39:00.000-07:00

Şair- Yazar Bejan Matur, son aylarda çokça konuşulan kitabı

Dağın Ardına Bakmak'ı imzalıyor bu hafta sonu... Meraklısına.

Twitter'dan Nağmeler vol.5

2011-06-24T04:00:00.000-07:00

Başıma bir iş gelmeyecekse, Hakan Günday - Az'a başladım da bitiremedim. Ruh daralması, iç sıkılması, fenalık basması...
-

Spora siyaset bulaşıyor diye sıkıntı çıkarıyorduk, siyasete spor bulaştı, daha mı güzel oldu?!

Hapsedilmek, "hapsolmak" gibi yürekten ve istemli değildir. Esaretin en can sıkıcısıdır yani bu. Biz gül gibi hapsoluyoruz zaten!

Insanin kopup giden bir parcasinin sizisini bir yasam boyu cekmesi ne agir bir ceza! #Jerusalem #MarkarEsayan

Sen istedigin kadar siirsel gör yasadigini, siir gibi ol. konustugun kulaklara ugramamis olabilir edebiyat..

Ayni heyecani paylasmamak.. Bunun kadar Istanbul trafigine benzer sey yok gezegende. Ne ileri, ne geri!

Sana aşık oldum: tüm kalelerin düştüğünü bildirir.

Gecenin 3'ü 5'i demeden, bagira cagira sarki söyleyebilecegim bir evde yaşamak istiyorum..

"Neyse ben bir sey demiyorum.." En manasız geri çekilme cümlesi!

GS'deki "Fenerliler de Arda'ya hasta" salyalanmasına midem dayanmıyor. Gören, GS Tv açıp Arda'yı görünce ekran yalıyoruz zannedecek..

Böcekleri, kurtları, insanları yutan zaman.. Sandığın kadar büyük değilsin.

Yaz, ebeveynlerin ikametgah degistirmesiyle gösteriyor yüzünü, şehir ıssızlaşıyor..

Yagmur sebepli melankoli > Atesli silahlar

"biraz yalnız kal..."

2011-06-22T02:36:00.000-07:00

iyi gelir diye devam eder..
devam eder de önce kendine inanmaz ki bu cümle..

"kaç gündür gerginsin. ellerini kollarını bağladılar sanki, kör karanlık bir odada bir başınasın. her yer kirli, her şey kirli. bir sen temizsin. temizsin de sanki!

sana sataşmayacağım, inan yapmayacağım bunu. tutacağım dilimi. söz veriyorum. sakinleş ama önce, olur mu? bacakların titremesin, gözlerinden alevler çıkmasına izin verme biraz, kal içinde. hem biraz yalnız kal, kendini dinle. çeksin gitsin insanlar.

insanlar kim'ler? neden "bu kadar"lar hayatında, neredenler, neredeler? bırak! duyma, görme! yaşa yalnız, onlara ne?!

içine dön. içine bak. o da bakar sana. bakmazsa gel, al beni, oturt karşına, gözlerime bak. eminim göreceksin kendini. eminim içini göreceksin gözlerimde. ha beni de istemezsen anlarım, dedim ne de olsa bir kere, yalnız kal biraz diye. susar giderim. yeter ki biraz senin ol sen, biraz sana ait, biraz arınmış başka'lardan..

samimiyim, biraz yalnız kal..
iyi gelir.".

yalancı!

fotoğraf:http://www.behance.net/gallery/Paralysed/947231

Yeni Başlayanlar İçin Metafizik

2011-06-16T09:49:00.000-07:00

"İnsan niye böyle

daha da, daha da

karıştırıp, karıştırıp

duruyor kendini?"

Öyle diyor şair... "İbrahimce Sorular" soruyor.

Bugün Sultanahmet'in orta yerinde, güzel bir otelin cânım terasında, leziz bir kahvaltı organizasyonu gerçekleşti. Kahvaltının lezzeti şüphesiz konuklarındandı.

Cahit Koytak'ın yeni şiir kitabı tanıtıldı bugün İstanbul'da.

Timaş Yayınları'ndan çıkan "Yeni Başlayanlar İçin Metafizik", ondan haberdar olmak isteyen istekli kulakların, gözlerin ve yüreklerin en "ihtiyaç sahibi" yerlerine dokundu.

Etkinlikte birçok önemli yazar, şair ve gazeteci katıldı. Cahit Koytak'ın değerli ailesi ile Semih Kaplanoğlu, Leyla İpekçi, Esra Yalazan, Kemal Sayar, Markar Esayan, Roni Margulies ve Beşir Ayvazoğlu da etkinliğe katıldılar. Yaklaşık üç saat süren etkinlikte şiir üzerine, metafizik üzerine, insan ve Tanrı üzerine sözler söylendi, şiirler söylendi, söylenceler söylendi. Tadı damağımızda kaldı!

Değerli Metin Önal Mengüşoğlu'nun bugün söylediği gibi;

"41 yıllık dostum Cahit Koytak, neden dokunduğu her şeyi şiire dönüştürüyor?

Çünkü o hayatın her köşesine, her noktasına özgün ve özel bir dikkatle bakıyor."

Sonra Şair dedi;

Hangi nesneye yüreğinin dibinden,

Varlığının merkezinden bakarsan,

O nesne de uyanıp sana bakar...

Ama önce kendi yüreğinin dibini,

Kendi varlığının merkezini bulmuş

Ve oraya iyice alışıp

Yerleşmiş olmalı kişi.

Sonra da başını çevirip oradan,

İlk defa yüzde yüz kendi,

Aynı zamanda herkes olan

öznenin gözleriyle

Kendine ve nesnelere

bakmayı denemeli.

...

Twitter'dan Nağmeler vol.4

2011-06-11T13:39:00.000-07:00

"Onursuzunum senin" diyen şair.. Her şey senin yüzünden. Her kara gecede sana gelmek bundan.
-
Rabbin istediğini kınamak, kuluna düşer mi..
-
Bir gün patronunuz sizi Gökhan Gönül'e benzetirse ayaklarınız yerden kesilebilir, denedim gördüm. Aman dikkat!
-
Avea ve Fenercell.. Günümü şenlendirdiniz.. Bir çubuklu daha eklendi dünyama.. Teşekkürler!
-
Bazi islerin icine girmeden ne kadar yipratici olduklarini anlamak imkansiz. Hayat, adamı sasirtacak yer ariyor..
-
Yazları 3'ten sonra calismamaliyiz memleket olarak, hayatı kaçırıyoruz.
-
Kendimi sıkıntıya sokmakta üstüme tanımam. Kendinizi sıkıntıya sokmayın o yüzden canımı yakmak icin, ben yakarım.
-
Baskalarinin güvenini suistimal ederken aslinda kendi güven duygusunu öldürür insan. Bunu gordugu vakit, gec olmustur artik.
-
Izmir özledim seni, gözümde tütüyorsun..
-
Çok yoruldum. Gerçekten.

Aslı'yı takip et!

Hayata Dokunan İşler...

2011-06-09T07:53:00.000-07:00

İnsanların samimiyet ve coşkuyla yaptıkları işler beni fazlasıyla etkiliyor. O kadar etkiliyor ki, bir fotoğrafa bakarken, bir kadının şarkı söylerkenki yükselişini izlerken, bir reklam görseli önüme geldiğinde, tasarımcısının heyecanından izler taşıyorsa, kalbim daha hızlı çarpıyor, tüylerim ürperiyor, hatta bazen gözlerim doluyor ve dahi ağladığımı biliyorum.

İnsan yaşadığını, diğer insanların samimiyet ve iyi niyetle dokunduğu işlere şahit olduğunda bir daha hissediyor.

Bunu söylememe sebep?

Günler, haftalardır dinlediğim o şarkı... O şarkının kadın solisti... O kadının şarkısını söylerken nasıl da tüm hücrelerinde hayatı hissettiğine, etrafındakilerinse onun ışığından nasıl aydınlandığına tanık olmak... Buyrun siz de.

İçeri-k

2011-06-02T09:25:00.000-07:00

İnsan olduğu gibi görünmelidir de..

İçerisi çok kirli.

Nasıl..

2011-06-01T09:23:00.000-07:00

Her bakışımda uyuyan yüzüne, kendimi arardım. Gece yarıları uyandığımda ter içinde, bir bardak su içmek için, evvela durur, göz kapaklarına bakar, kirpiklerinin titreyişinde serinletirdim tenimi. Gördüğüm uykunun benim uyuduğumdan farksız olduğunu, gördüğüm uykunun tıpkı ben olduğunu söyleyip duruyordum kendime.

Nasıl bendin uyurken..

Ayrılıklar uyumak gibi biraz bu yüzden.

Uzağındaki uykulardan her uyanışımda, gece yarıları, yastığıma dalardı gözlerim, başının o yastığın neresinde, nasıl duracağını hesaplar, dudaklarımı yaslardım yanağına.. Serinlerdim ıslanan yanaklarımdan; önce yanaklarım, tüm bedenim sonra. Her gece yanımda uyurdun aslında sen, uzağımda rüyalar gördüğünü zannederken..

Nasıl bendin uyurken..

Düz-en

2011-05-30T07:02:00.000-07:00

Adalet "büyüklerin" adaletidir fani zamanlarda.

Bize faydası ya da zararı dokunur sadece..

O da zaman zaman.. Düzen hep birilerine çalışır.

Have you ever been in love?

2011-05-29T14:12:00.001-07:00

Twitter'dan Nağmeler vol.3

2011-05-26T09:40:00.000-07:00

Aşık olmayanlar, mükemmel bir erkeğin sıradan bir kadın yüzünden niçin ızdırap çektiğini anlayamazlar. - M. Proust
-
UEFA kazanan kadro son nefesini verdikten sonra ne olacak peki? Yenilenmek yerine taraftari oksayip nostalji yapmak. #bubircamuratmadegildir
-
"Hiç değilse kendi oyunumu oynuyorum; bu bile, bunca yoksunlukta bana yetiyor…” Maya - Leyla İpekçi
-
Mutlu olmasını istemediğin insanların varlığı, benim kötülüğüme delalet değil, onların zararlarına işaret..
-
gün döner dediler. gün dönsün ve bir yankıya hasret kalmak nedir gör sen de. gör, gel ve yerimde bulama beni..
-
gelmedin. ve gelmeyeceksen, tükenen ömrü denize savuracagim bir sahil kasabasina yerlesiyorum ben. yine gelme.
-
Tamam artık, her şey geçti.. Sen de rahat olabilirsin, aç kemerlerini. İndik.
-
Bu gece de okudum, bu gece de yazdım. Bu gece de okudum olana bitene.. Madem.. FIN

Biz Aşk'ın Çocukları...

2011-05-24T08:41:00.000-07:00

Biz aşkın çocuğuyuz, aşk da bizim annemiz...

Ey çadırımızın altında gizlenmiş olan annemiz!

Sen bizim kafir tabiatımız yüzünden saklandın...

Fuar&İmza Haberi

2011-05-20T05:32:00.000-07:00

Memlekette kitap kokusu...

Diyarbakır ve Kocaeli'nde kitap fuarları var. Pazar günü bitecek bu fuarlarda kitap koklamak isteyenlere duyurulur.

Cumartesi günü ise Kocaeli Kitap Fuarı'ndaki Carpe Diem Kitap standında kitaplarımı imzalıyor olacağım.
Yolunuz düşerse beklerim!

Yan!

2011-05-17T13:23:00.001-07:00

Gidenle kalanın şarkıları hep başka canına yandığım dünyada...

Sen/Siz

2011-05-16T15:50:00.001-07:00

Ben seninleyken böyle uykular uyumadım, güne böyle uyanmadım. Sensizliğin bana öğrettiğini, hiçbir şey öğretmedi bu hayatta..

Öğrendiklerimle çabalıyorum dahasına yaşamaların.
Artık olduğu kadar..

Twitter'dan Nağmeler vol.2

2011-05-15T16:04:00.000-07:00

Futbol yaşanırken...

Bir şarkısın sen... Ne mutlu bize, biz söylüyoruz seni... @Alex10combr

"Aykut Hoca'nın penaltı çağrıları cevap buluyor" diyen Hasan Yener aka TS genel sekreteri.. "Maçı izlemedim ama" deme bari! Ne desem az..

Fanatik dediğimizin de sapıtırsa erkeği sapıtsın, iki cümle yeter onu susturmaya da.. Kadın olanı mavi ekran veriyor.

Ntvspor son dakika: Önce Simao'yu, daha sonra Forlan'ı bırakan Atletico Madrid, artık futbolu da bıraktığını açıkladı.

You'll never walk alone, bir Samanyolu değil.

Bozbaykuşlar'a duyduğum bol tebessümlü sempati, en az oluşumun kendisi kadar belgesellik.

O değil de bugün telefonumun bir defa daha çalacağını düşünmüştüm. Ne güzeldi o hayal..

Uyanmalarim degisti.. Bir sey var, o ne degisiyor ne gidiyor..

http://twitter.com/asli_aker

Naylon

2011-05-14T07:42:00.000-07:00

Öyle güzel adamlar tanıdım ki şair, "zaten yok"lukları zerre ırgalamadı beni.
Sadece güzellikleriydi vurulduğum, peşine düştüğüm, yer yer öldüğüm.
Dirilmelerim, onların elinden oldu yine.

Öyle kadınlar tanıdım ki yalnız, pişman olduğum oldu çok defa.
Öyle kadınlar, "zaten yok"lukları, naylon varlıklarına yeğ...

Katıldım sana, bir daha.

A-vaz!

2011-05-07T14:57:00.000-07:00

Senden vazgeçmelerinden önce vazgeçtiğin insanlar vardır. Onlar, kendi kulelerini temelsiz asaletleriyle süsleme gayretinde boğulurken sen, bir köşede kitabını okur, anlık bir göz kaçırma esnasında fark edersin aslında onların ne denli yok olduklarını. İşte o anlık göz kaçırmalar sırasında da vazgeçersin, geçmiş ve gelecek zamanda verdiklerin ve vereceklerinden. Kaybeden kim midir bu durumda? Bu da soru mudur...

Fotoğraf: http://www.behance.net/gallery/Origin-of-the-Beginning/1350273

Twitter'dan Nağmeler vol.1

2011-05-06T14:29:00.000-07:00

"kaçarsan benden gitme uzağa önlük olayım beline beni yırtma, türkün olayım sürdür söylemeyi." Ah Nazım, nasıl vardı dilin de söyledin bunu!

-

Gazetelerin "kitabı önemsiyoruz" tribiyle çıkardıkları kitap eklerine aslında "reklam üzerinden ekmek kapısı" olarak bakmaları ne kabustur!

-

Bu sezonun formalarında daha bir görünür olan kanat esprisinin devamı gelse güzel olur fikrindeyim.. Kanat önemli imge #FBSK için.#fenerium

-

Bazen bazi seyler bicak gibi kesilsin, netlessin istiyoruz. Her istedigimiz olmuyor iste...

-

Diri anılar varsa hayatlarımızda, onlara ihanet etmenin manası yok. Bırakalım dile gelsinler..

-

"Yakanızdaki gül solmuş, sarılsam üşür müsünüz?"

-

Başkasının gölgesini beden bellemek... Günlerdir beynimde dönüp duran tasvir bu.

-

Touch İstanbul Mayıs sayısındayız Ceza Sahasının Dışı ile birlikte. Birbirinden değerli Blogger dostlar da aramızda! Teşekkürler Nihan Bora!

-

Reklamlar üzerine ekstra revize notu düşmüşler bugün: Sarı kırmızı kullanımı Aslı'nın hoşuna gitmeyebilir... #namsalmak

-

Hayatımı revire çeviren adamlar var. Lakin artık onlara yer yok.

http://twitter.com/asli_aker

Dön?!

2011-04-28T10:27:00.001-07:00

Yokluğunda çok kitap okudun sen, evet. Biz de seni çok özledik. Bunu her fırsatta olmasa da taşmak üzere olduğumuzda ilettik sana. Takdir senin. Seninle ilgili olmayan mevzular da oldu.. Mesela "sık muhabbetler tez ayrılıklar getirdi." Gelmeyin demedik.. Adamlar, kadınlar öyle istedi. Saldık anlayacağın biz yokluğunda ne varsa.. Hiçbirine de "dönerse bizimdir" demedik.

Daha ziyade "dönerse adam değildir"de hemfikirdik kendimizle.

Kapat - Ört - Geç

2011-03-01T05:54:00.000-08:00

Tribünde olay çıkar, saha kapatılır, olay çıkaran bulunmaz..

Adam blogundan yayın yapar, Blogger kapatılır, adam bulunmaz..

Sokak ortasında cinayet işlenir, sokak kapatılır, fail bulunmaz..

Memlekette "nihayet"e hep kapatmaktan varılır, çözüm bulunmaz!

Reklamın Güzeli Vol.1

2011-02-18T08:23:00.000-08:00

Tedbirsiz

2011-02-13T07:22:00.000-08:00

Bazen buz kesiyor ellerim, içim buz kesiyor,
Bir tedbirsizlik sonucu yangın çıkıyor böylece..
Ne kül oluyorum ne duman..
Kendi kendime yanıyorum, için için,
Aklım düşünce yakınına,
Aklım uzağına düştükçe..

lügat-ı şahane II

2011-02-05T02:57:00.000-08:00

anlık ileti: neyin iletildiğine bağlı olarak kalıcılığı sorgulanabilir bir nesne(!) bu.

sen anlık dersin, adam öyle bir canını yakar ki o anlık ileti de, kaldır kaldırabilirsen oturduğu yerden!

yermek: "iyi bir iş övülmezse ölür gider" demiş shakespeare.. biz de bu yüzdendir, yaşasın diye her iş, yereriz, ölümüne!

gece: bitmek bilmeyen bir günün ardından ya derin bir uyku getirir ya da dipsiz bir yorgunluk. ne varsa içerde, hepsini daha bir dışarı çıkararak "görülebilir" kılar..

işi gücü yok anladığım kadarıyla.

organ: insan yaşamını sürdürdükçe, bunlardan kimilerinin eskidiğini ve eksildiğini fark eder..

gözleri zor görür, kulakları ağır işitir, elleri titrek tutar olur.

kalbe gelmiyorum bile.

hata: gün gelir gögsünde uyuduğun, seni böyle çağırır olur. hata, artık rüyalarında adındır. ne gider ne kalır, çakılıkalırsın, insan yanların kramplara boğulur..

şeref: yoksunu'na şerefsiz denir ki kanımca daha ağır sözler hak etmektedir.

anı: insan'dır sık sık.

saatler, günler, aylar önce bilip de iç'inden yakın ettiklerin dönüşüverir bazen buna.

hafızana kalır bekaları.

ha bir de yaralarının kanama sıklığına.

sanrı: varlığına kendi etinizden daha çok inandığınız insanın yokluğuna dokunmanın diğer adı.

yalnızlık: ağzına kadar sözle dolduğunda sesini duyuracağın bir kimse bulamazsan yakınında..

işte o zaman onun tadına bakabilir, tüm hatlarını görüp dokunabilir, sesini işitebilirsin..

kokusuysa yoktur. aramasın nefesin, burnun.

nefes: insan bunu alamayınca sahiden ölecek sanıyor ya en ilginç yanı da bu sanırım.

alın verin, kendinize can verin!

çok lazım!

Çocuğu Var Onun Küçücük?

2011-02-02T07:39:00.000-08:00

Geçtiğimiz hafta içi üç ölüm haberi aldım. Çok yakınım, çok uzağım, tanımadığım insanlardı bazıları ama cenazelerinde bulundum. Garipti üst üste ölüm haberleri almak. Ölümün ne denli gerçek olduğunun, ne kadar yan koltuğumuzda oturduğunun, ensemizde durduğunun, hatta bir kavuşma olduğunun farkındayız da yüzleşmesi, böyle yüzleşmesi zor geliyor.

Bu sabah uyandığımda daha kendime gelememişken haftanın dördüncü ölüm haberini televizyondan aldım. Biliyorsunuz kim olduğunu, herkes yazıp çizdi defalarca. Defne Joy.. Donakaldım. "Hadi canım" diyebildim, hemen arkasından da "E daha çocuğu var onun küçücük?.."

Senelerdir Defne Joy'un her yaptığı işi takip etmişlerden biriyimdir ben. "Televizyon dünyasından Aslı'nın dünyasına" böyle güzel transfer olabilmiş çok az insandan biridir o. Önlenemez enerjisi, açıksözlülüğü ve netliği birçok kez "işte budur" dedirtmiş ve beni biraz daha yaklaştırmıştır ona. Bunları yazarken de "ne diyorsun Aslı.." diyorum kendime.. "olan oldu."

Birçok ünlü ölümü, "yıldız kayması" gördük okuduk.. Bu kız o kadar telefonla arasam ulaşabileceğim bir yakınlıktaydı, öyle "hayatımdan biri gibi" hissettirmişti ya bana, afallattı gidişi. Düşünmek üzerine bir de, geriye kalan o minicik yavrusunu, sarstı beni bugün.

Ölümler her gün, her hanenin kıyısına değiyor elbette. Ama fark ettim ki geçen hafta aldığım üç haberden biraz daha farklı bir hissin orta yerine bıraktı beni bu gidiş. Bir insanı tanımak, tanımamak, onunla bir şey paylaşmak ya da paylaşmamak mühim değil bazen. Gece uyuyamadığımda, yalnız otururken evimde, televizyonu açtığımda benim gülümsememi sağlayan kadındı bu kadın, elinde mikrofon, sokaklarda dolaşırken. Dokundu işte hayatıma.. Hem de belki geçen hafta yakınımdan yöremden göçen insanlardan daha fazla hayatıma dahil oldu..

İletişim araçları, onların yarattığı dünyalar, orada yaşayan insanlar aslında tam orta yerinden geçiyorlar hayatımızın, defalarca! Zannediyoruz ki bir camın ardında sürüyorlar hayatlarını, öyle değil. Tabii ki hepsi aynı düzeyde yer bulamıyor kendine "hayat evimizde". Ağzımıza geleni döküyoruz bazen bir türlü ısınamadıklarımıza, sanki bizi rahatsız eden üst komşumuz kadar gerçek görüp onları, elimizde kumanda saydırıyoruz televizyona baka baka, duyacaklarmış gibi. Ya da böyle saatlerce sohbet etmiş gibi hissedebiliyoruz, sarılmış, dokunmuş, birlikte yürümüş, kahkaha atmış gibi..

Nasıl bir "yanılmalar" zamanında yaşıyoruz..

Nasıl bir "yanılmalar" zamanında "seyrediyoruz" insanları, beş duyudan uzak.

Uzak ama bir o kadar da içimiz titreyerek, bir tür kaosta.

Bu yazıyı yazdım çünkü hayatıma bir şekilde dokunduğunu düşündüğüm bu kadın, bugün benim hayatımdan da gitti biraz. Hep orada bir yerde, hem şen şakrak haliyle koşturacak, keskin kahkahasını salacak sağa sola, zihnimde hep böyle dipdiri kalacak, ona şüphe yok. Ama biraz gitti işte benden de. Huzur içinde, nur içinde yatsın.

Tüm sözlerin yanında bir evlada kayıyor aklım ama işte.. "Komik kadın, enerjik hatun, daha çok gençti"lerin ötesinde hep o çocuğa gidiyor aklım.. Son dansını, son kahkahalarını, insanları son kucaklayışlarını bıraktı ona işte, şu çok da beğenmediğimiz yarışma sayesinde. Ah Can Kılıç bebek, güzel olsun ömrün.

Sabır, onu kaybettiğini düşünen herkese, yakınlarına, oğluna..

Ölümler, en çok geride kalanların sınavı oluyor çünkü.

İnsan?!

2011-01-30T06:40:00.000-08:00

"Hem ikiyüzlü, hem menfaatçi, üstüne bir de vefasız.."
Bu garip niteliklerin "tamamı" bir hayvanda bulunmaz mesela.
Olsa olsa insandır o.

Hazan Yine..

2011-01-26T16:47:00.000-08:00

Osman F. Seden'in yönettiği 1959 yapımı bir Türk Filmi vardır, Kırık Plak.

Baş rollerinde Zeki Müren, Belgin Doruk, İzzet Günay, Ayfer Feray arz-ı endam ederler.

Filmin bir sahnesinde "kötü adamların" içkisine kezzap atması sonucu ses telleri zarar gören Zeki, sahnede tam da adamların istediği gibi komik duruma düşer. Başarılarla dolu kariyeri korkunç bir yara alır böylece.

Sonrasında yine sahne aldığı bir zamanda herkes onunla alay ederken şarkısının tam da meyanına geldiğinde birden şakımaya başlar Zeki. Herkesin ağzı açık..

İşte bazen böyle yaşanıyor her şey..

Birileri ardından işler çeviriyor, sen elindeki her şey yitti sanıyorsun, hırpalanıyorsun.

Sonra bir gün.. İşler tersine dönüyor.

Tüm dövünmelerin, sana geri gelmemecesine kuyunu kazanların hanesine yazılıyor.

Hayat böyle akıp gidiyor.

Zeki'nin o sahnede söylediği şarkıdır "Bu Hazan Yine Kalbim"..

"gönül boş, gözüm yaşlı

dudağımda hıçkırık.."

Uzak Kıyı

2011-01-14T16:54:00.000-08:00

‎Bir küçücük kız çocuğu gibi hissettiriyor bana kendimi. Sanki ilk aşk yokuşunun kıyısında bekler gibi bekliyorum, gelsin, konuşsun, sussun. Çok sık gelmiyor, mahallenin aklı yaşından büyük abisi gibi duruyor yanı başımda. Gülünce gözlerinin içi gülüyor da gözleri görünmez oluyor. Aslında çok da tanımıyorum.

Üşüyor, üşüdükçe kavuşturuyor kollarını, kendine sarılıyor. Çenesini indiriyor göğsüne doğru, boynu kayboluyor. "Ben sarılsam ya" diyorum, "üşüyorum ben de, ısınsak ya" diyorum bir yokuşun kıyısında. Duyacak kadar yakın değil, insan kalabalığı çepeçevre, hem dedim ya, çok da tanımıyorum.

Aklımdan adı geçiyor gün içinde, adettendir ki olmadık zamanlarda. Bir anda göğüs kafesimde bir göç başlıyor; anlamıyorum mevsim ne, geliyor mu kuşlar gidiyor mu, fark edemiyorum bile kanat gürültüsünden, çığlıkları içimi yırtıyor. Sonra sakinleştiriyorum kendimi, cümlem sabit; yavaş olsana biraz, tanımıyorsun daha!

Tanımak tanımamak her neyse, koyuyorum üst üste de itiyorum uzağa sonra. Ağzından, elinden çıkan bir kelam bile içime yerleştiriyor onu da "en iyi bildiğim" oluveriyor.. "Kıvrılsam ya kenarında öylece" diyerek bakıyorum gözlerine. "Keşke bilsen biraz okumayı konuştuğun kadar, yazabildiğin kadar anlasan ya beni baktığında ayak üstü zamanlarında gecenin, insanlar arasında.."

Olur ya hepsi.

Olur mu ya?

Efsanenin Rakısı, Rakının Efsanesi..

2011-01-12T04:02:00.000-08:00

Yudum yudum akıyor, kayıyor ya üzerinden dilimizin, hani muhabbetin en yüksek perdesinde "ah be" diyoruz ya sarılıp o bardağa, içimiz kırgın, içimiz şen, hüzünlü, sevinçli.. Bembeyaz bir öykü anlatıyor ya bize her defasında, ısıtıyor içimizi, yanımızı, yöremizi.. Artık biraz da "inadına"..

İşte rakının efsanesi yeniden yazılıyor, bana da onu duyurmak düşüyor.

Tekirdağ Rakısı, o efsanevi tadın hikayesinin yeniden kaleme alınmasını bekliyor.

Yazarım, Tekirdağ'a, rakının evine giderim diyorsan sen de Tekirdağ Rakısı Facebook Sayfası üzerinden efsaneni paylaşmalısın.

Son katılım tarihi 15 Ocak, aman geç kalma!

Ehil

2011-01-10T13:58:00.000-08:00

Ehlileştirilmemiş cehalet çirkin duruyor.

Biraz elden geçse, terbiye olsa sevimli bir görünebiliyor oysa.

Farz

2011-01-04T16:23:00.000-08:00

Tophane'de içilecek bir bardak çayın özlenecek nesi var..

Ya da Galatasaray’da içilmiş bir bardak çayın?

İçilen çayın ne önemi var söylenenler, duyulanlar varken?

İstanbul, sen necisin?

Bir fondan ibaret varlığın içilirken çaylar, içimde boğaz'ının yutkunmalarını duymak ne ifade edebilir bana söyle, kulağım başka bir sesteyken? Sen gözlerimi ne kadar boyayabilirsin, ben onları bambaşka bir renge boyarken..

Gecenin bir yarısında ben otururum, bir yarısında o. Yarım mıyım bilmiyorum ama tamam olmadığım kesin. O da öyle, özledikleri var, özlemedikleri de bir o kadar. Hesap tutarken böyle İstanbul’un eksikliğini de İstanbul’a soruyorum. Çünkü benim bulduğum yanıtlar doldurmuyor dişimi, aşımı oldurmuyor. O söylüyor ben duymuyorum, yazıyorum söylediklerini salt zihnimde uçuşan sözcüklerinden. Bir gece yarısı yarım yamalak konuşuyorum kendi sesimle, duyulduğum ya da duyulmadığımdan bihaber.

Yağmur yağacak endişesini bilirsin modern insanın. "üşütürüm, hasta olurum, evimden çıkamam, insanları öpemem, dokunmazlar bana hasta olursam, kıvranırım ağrıdan, kırılırım.." işte yağmur altında kalacağında tüm başına gelebilecekleri düşünüp hem kendim için hem onun için endişe duyarım ben. "acaba üzerindeki yetecek mi ona" derim, "koruyacak mı tenini, sıcağını üzerindeki o incecik şey? İçtiği çay onu ılık tutmaya yeter mi" derim, der dururum. Çünkü durmam farzdır. Çünkü onun gitmesi de en az benim durmam kadar farzdır. O gider. Ben kalırım. Ben bir çay daha içer, annemin omzuna yaslarım başımı. İstanbul akmaya devam eder.

Oysa hep derler, "İstanbul dermandır tüm dertlerine, yaralarını bilir, sarar, öper de uyutur seni, İstanbul seni anlar.." İstanbul yalnız kendine ağlar. Bilmez içtiğim o son çayın nasıl da damağımda durduğunu..

"Topkapı Sarayı’nı görmeye çıkıyorum üst kata"..

"Şuradan Ayasofya’ya bir baksak ya, muhteşemdir manzarası?"..

"Sen bir nargile içsen kavunlusundan, ben de bir nefes çeksem, Tophane'de ama?"..

Ben bunları söylerim.. Ben sana bunları söylerim de sen İstanbul’u özledim sanar, kanarsın. Ben bunları söylerken dilimin ucunda şekeri durur içtiğim o çayın, gözümde boğazın siyahı, ciğerimde dumanın beyazı durur.. Sen benim derdim İstanbul zannında kalırsın.

Gerçek bambaşkadır.

Yoksa.. Tophane'de içilecek çayın nesi başka, nesi farklı Galatasaray’da içilen çayın? Çayın ne önemi var..

EksikSiz

2011-01-02T14:39:00.000-08:00

‎"Biliyorsun, ölüm diye bir şey yok, diyor adam kadına.

Biliyorum, evet, artık öldüğüme göre, diyor kadın.

İki gömleğin de ütülendi, çekmecede,

sadece küçük bir gül benim özlediğim." der Ritsos "Neredeyse Eksiksiz"de..

O kadar eksiktir ki.. Şair bunu kendisi de bilir.

Acı

2011-01-02T14:14:00.000-08:00

sizde yok, kalmadı zannedebilirler..

aşktan çoktan geçtiniz sanabilirler..

oysa durur tam orta yerinizde aşk acısı da bir yastığınız, bir yorganınız bilir..

aşk acısı dilsizdir, duyulardan ıraktır, gömülüdür.

eliniz kolunuz bağlıysa bir de.. ölümsüzdür.

"-yor"

2010-12-29T16:43:00.000-08:00

"O mavi gözlü dev gerçekten sevmiş miydi minnacık kadını.."

Birbirlerini görmüş olduklarından bile şüphe duyar şimdiki zamanlar!

A Şiir.. A Şair..

2010-12-27T16:29:00.000-08:00

"sevgilim, ben şimdi büyük bir kentte seni düşünmekteyim
elimde uçuk mavi bir kalem, cebimde iki paket sigara
hayatımız geçiyor gözlerimin önünden
çıkıp gitmelerimiz, su içmelerimiz, öpüştüklerimiz
'ağlarım aklıma geldikçe gülüştüklerimiz'
çiçekler, çiçekler, su verdim bu sabah çiçeklere
o gülün yüzü gülmüyor sensiz
o köklensin diye pencerede suya koyduğun devetabanı
hepten hüzünlü bu günlerde
gür ve çoşkun bir günışığı dadanmış pencereye
masada tabaklar neşesiz
koridor ıssız
banyoda havlular yalnız
mutfak dersen, derbeder ve pis
çiti orda duruyor, ekmek kutusu boş
vantilatör soluksuz
halılar tozlu
giysilerim gardropda ve şurda burda
memo'nun oyuncak sepeti uykularda
mavi gece lambası hevessiz
kapı diyor ki, "açın beni, kapayın beni"
perdeler gömlek değiştiren yılanlar gibi
radyo desen sessiz
tabure sandalyalardan çekiniyor
küçük oda karanlık ve ıssız
her şey seni bekliyor, her şey gelmeni
içeri girmeni
senin elinin değmesini
gözünün dokunmasını
ve her şey tekrarlıyor
seni nice sevdiğimi"

Cemal Süreya öyle dedi "Sevgilim ben şimdi"de..
Olmayacak sözler söyletti bir şiire.

Müziğin Kanatlarında Bir Gece

2010-12-22T15:54:00.000-08:00

Geçtiğimiz akşam Surp Takavor ve Surp Vartanants korolarını izledim İTÜ Maçka'da..

Ağırlıklı olarak Ermenice sözlü ezgiler başımızı döndürdü adeta..

Ayaklarım yerden kesildi desem yeridir!

Geceden içimde yer eden bir sese kulak vermek isterseniz buraya

Bu toprağın kucak açtığı kadar kucak açabilsek birbirimize..

"gibi" adam

2010-12-16T14:59:00.000-08:00

"bir dostumlaymışım gibi huzurlu, babamlaymışım gibi güvenli, aşığımlaymışım gibi tutkulu, erkek kardeşimleymişim gibi muzur.." bir nevi Toyota gibi adam..

Kır-ık

2010-12-02T13:04:00.000-08:00

İçimde kırılan bir şey var. Beş yüz günden fazla zamandır, her gün kırılıyor, gözlerime batıyor. Gözlerim akıyor sonra. Gün aşırı tekrarlanıyor bu. Tedavisi için farklı önerilerde bulunuyorlar. İlaçlar, ilaçlı uykular, zaman, çivi söken çiviler.. Hiçbiri kâr etmiyor.

Bırakalım böyle kalsın'lar hiçbir şeyi "öyle" bırakmıyor.

Benim içimde her gün bir şeyler kırılıyor.

Bıyıksızlar Bugün Tv'de Yayına Başladı!

2010-11-24T17:36:00.000-08:00

Geçtiğimiz Temmuz ayında, Dünya Kupası rüzgarını da arkasına alarak futbol yazmaya başladı kadınlar Bıyıksızlar.com'da. Aylar geçti yazılı ve görsel medyada haklarında konuşuldu, yazıldı, çizildi. O kadınlar bugün sadece futbol yazmadıklarını, bizzat hissedip yaşadıkları bu sporu konuştuklarını da gösteriyorlar bizlere.

Merve Başeğmez ve Tolga Becer'in sunumlarıyla Bıyıksızlar, bundan böyle her Pazar saat 14:00'te Bugün Tv'de izleyicilerinin karşısına çıkıyor, hararetle futbol sohbeti yapıyor! Tanıklık etmek isteyen herkes davetli!

Digiturk, D-smart ve uydu üzerinden Bugün Tv'yi izlemek mümkün!

İletişim: biyiksizlar@bugun.com.tr - medya@biyiksizlar.com

Bıyıksızlar Futbol Extra'da!

2010-11-09T14:23:00.000-08:00

Bıyıksızlar'ı biliyorsunuz. Kızlarla futbol yazıyoruz orada. Futbol Extra'nın Kasım sayısında ise kocaman bir söyleşimiz var. Bıyıksızlar'dan Arzu Bıçakçı imzasını taşıyan röportajı okuyun derim, benden önermesi!

Bir İmza Günü Daha Geçti...

2010-11-08T08:56:00.000-08:00

Uzun zamanlar oldu, aklımda onlarca söz birikti de birini gözler önüne seremedim. Takip ediyorsanız buraları af diliyorum, zira koşturmaca sözcüğünü göbek adım yaptım bu sıralar. Yeniden öğrenci oldum, yeni bir kitabın fikrine girdim, futbol dünyasını yakın yerinden gözetledim.. Her sözüm di'li geçmiş zamanla sonlanmış gibi görünüyor olsa da, saydığım eylemlerin içindeyim hala. Laf kalabalığım ondan, biraz da derdimi anlatabileyim diye.

Birkaç yazılacak yazım var. Özellikle bir "Elazığ" seyahati yazım, ona geleceğim. Ama sıcağı sıcağına imza günü haberini, fotoğraflarını paylaşmak istedim. Özellikle standa gelip birbirinden değerli sözleri ve gülüşleriyle günümü şenlendiren dostlar için.

Geçtiğimiz hafta, 3 Kasım'da Tüyap Kitap Fuarı'nda imza günüm vardı. Yaklaşık 5 saat boyunca Shakespeare ve Mevlana sever - dostlarla buluştuk, kitaplardan, yazmaktan konuştuk bolca. Tüyap Kitap Fuarı her yazar için önemlidir şüphesiz. Kitaplarımın yayımlanmasından 5 yıl sonra bambaşka bir kimlik kazandı dersem yeridir. Söylemeden geçemiyorum bunu.

Carpe Diem Kitap standına uğrayıp "neden cuma günü burada değildiniz, ben kitabınızı almıştım oysa.." diyen Nihan'a, yazar olmak isteyen Beyza ve Sıla'ya, Carpe Diem Kitap'ın diğer değerli yazarlarının kitaplarının bir köşesine imza atmamı isteyen Aleyna, Işıl ve Ayşegül'e, Evyap Fen Lisesi öğrencilerine, "Ruha dokunanlar"ın Victor Hugo'sunu daha önce okumuş olan Ceren'e, Silivri İlköğretim Okulu'ndan Ayça, Gamze, İlayda, Begüm ve Gülin'e, günün belki de en sıcacık gülüşüyle yanıma yaklaşarak Semiha Berksoy ayraçlarını imzalar mıyım diye soran Mirhan, Oğuzhan, Yusuf ve Yunus'a, onlarla birlikte o gün yanımda olup heyecanımı paylaşan dostlarım Nilüfer, Murat, İbrahim, Kadir, Recep ve Ahmet'e, beni beş dakika arayla kaçıran canım Özge'ye çok çok teşekkürler..

Uzun oldu teşekkür faslı biliyorum..

Yakın zamanda kitap kokuları arasında her birinizle tekrar görüşmek üzere.

Fotoğraflar için çok değerli Fatma Burçak'a teşekkürler.

Hayallerinizi Büyük Tutun!

2010-10-14T16:07:00.000-07:00

Bugün, nihayet Filmekimi'nin o güzel filmlerinden birini izleyebildim. Festival programı açıklandığında gözüme kestirdiğim L'arg de Raison yani korkunç Türkçe adıyla Aşka Fırsat Ver'i izledim. Hatta izledik, sevgili dostum Nihan'ı da festival ve filmler üzerine konuşurken "bak bu filme gidelim" diye bilet almaya götürdüm geçtiğimiz hafta. Cebren ve hileyle de olsa aldık biletlerimizi. Bugün Nihan, benden öne vardığı Gmall'da koltuğuna kurulmuştu, bense filme yetişmek için taksiye atlayıp "Gmall'a, çok acil!" diyerek taksiciden "bugün de herkes acil diyor" işitmiştim.

Gelelim filme.. Filmimizin yönetmeni türlü çeşit hissi bir arada yaşattıran filmlerden olan Jeux d'enfants (Cesaretin Var mı Aşka?) ve "taze" My Sassy Girl'ün yönetmeni Yann Samuel'in yönettiği filmin başrollerinde Sophie Marceau, Marton Csokas, Michel Duchaussoy, Jonathan Zaccaï isimlerini görüyoruz.

Yann Samuel'in oldukça naif bir dili olduğuna aşina olduğumuzdan artık yavaş yavaş, beklenti bu film için de bu yönde ve bir hayli yüksek. Salona girerken gösterime yetişmenin sevinciyle birlikte, bir yandan da "hayır, bu filmi izlediğine pişman olmayacaksın" diyordum kendime, yanıldığımı söyleyemem. Ancak filmin Türkçe adı, o kadar uzak bir yerinden tutmuş ki filmi anlatamam. "Akıl yaşı" olarak Türkçeleştirilebilecek, hatta İngilizce adı da "With Love... From the Age of Reason" olan filmi bambaşka bir yere çekmişler bu olmayacak isimle.. Neyse, takılmamaya çalışarak ilerliyorum.

Şehirli ve çalışan bir kadın olan Margaret üzerinden çözülmeye başlayan hikaye çok eskilere, karakterimizin çocukluğuna uzanıp günümüze geliyor film boyunca ve bu gidiş gelişlerin Margaret ve hayatındakilere yansımasını konu alıyor L'arg de raison. İşte artık kocaman bir yetişkin olan Margaret'in doğum gününde aldığı "Sevgili kendim, bugün yedi yaşıma basıyorum ve bu mektubu sana, Mantık Yaşı'nda verdiğim sözleri ve ne olmak istediğimi hatırlatmak için yazıyorum..." diye başlayan o mektup, yeni mektupları peşine takarak başlatıyor bu yaklaşık bir buçuk saat süren serüveni.

Filmin özellikle Margaret'in çocukluğunu gösteren sahnelerinde yüksek dozda bir Amelie ve ısrarla Jeux d'enfants izleri bulmak mümkün; sıcak renkler, insanın içini ısıtan diyaloglar filmin içine ince tebessümler eşliğinde çekiyor seyirciyi. Kendi adıma o tebessümlerin filmin büyük bölümünde yüzümde kaldığını söylemem mümkün. Filmin müzikleriyse ayrı bir başlıkta irdelenebilir.. Enfesti gerçekten.

Sophie Marceau, kamera önünde olgun zamanlarının hakkını veriyor doğrusu.Braveheart'taki güzelliğinden biraz daha uzakta ancak bambaşka bir durulukla göründü film boyunca, birçok sahnede makyajı bile yoktu diyebiliriz zorlarsak!

Yazacak çok şey var filmle alakalı ama daha derli toplu bir altyazıyla yeniden izledikten sonra yapabilirim bunu gönül rahatlığıyla. Sıcacık, dokunaklı ve evet, komik bir film L'âge de Raison. Kişisel notumsa 7.5/10..

Sözün özü ya da filmin sonu: "Hayallerinizi büyük tutun, kaybolup gitmesinler."

Efsane Buzbağ Yarışması Sonuçlandı!

2010-09-30T18:51:00.000-07:00

Ve Aslı yarışmayı kazanan üç talihliden biri oldu!

Buzbağ Şarapları, en güzel bağ bozumu tanımını yapan üç kişiyi Elazığ'daki bağ bozumu etkinliğine götürüyor, şehrin tarihi ve kültürel mekanlarını gezdiriyor, keyifli bir hafta sonuna davet ediyor bizleri..

"Toprağın önce yeşile, sonra meyveye, nihayet şaraba uzanan filminin en kalabalık sahnesidir bağ bozumu" demiştim.Şimdi o anı yaşamaya gidiyorum!

Dönüşte birbirinden güzel görüntüler getireceğim sizlere..

İmza Günü

2010-08-21T08:12:00.000-07:00

Beyazıt Kitap Fuarı Carpe Diem Standı'nda 3 Eylül 2010 Cuma akşamı iftar sonrası Ne demiş Mevlana ve Ne demiş Shakespeare isimli kitaplarımı imzalayacağım.

Görüşmek ümidiyle!

2010-08-11T18:16:00.001-07:00

Huzurlu ve mutlu bir uyku gibisi yoktur. Ola ki bunlardan biri eksilir, işte o zaman o uykulara yatılmasa da olur..
Yatılmaz da işte..

2010-08-09T10:38:00.000-07:00

Size ayrılan sürenin sonuna geldik.

Yayında ve yapımda emeğiniz geçmediği gibi bir de iliğimizi kuruttunuz.

Beter olun!

Terazi

2010-07-29T08:03:00.000-07:00

Terazi ve onun dengesine inandım, evet. Yalnız kefelerde sıkıntı var..

Nihai kararım: adil olmadığı terazilerin..

2010-07-28T15:24:00.000-07:00

Vazgeçmek, bazen insana "bu gerçekten ben miyim" diye sorduracak denli kesin ve keskindir.

Geçen Haftaya Bak II...

2010-07-27T17:55:00.000-07:00

Geçen hafta kendimi Nevizade'de bi' başıma buldum. Ne o, Fenerbahçe - Galatasaray maçını izleyeceğim. İzledim. Bir nevi deplasmanda.. Nevi'de. Fenerbahçe'ye edilen küfürler arasında, dimdik dura dura, kendimle konuşa konuşa.. Nihayet M. ve E. geldi de yanıma, "hatun başıma" kalkıştığım bu işte dayak yemeden eve dönmemi sağladılar. Bi' ara niyeti bozup Fenerbahçe marşları söylemeye başlamıştım zira..

Sonra yine geçtiğimiz hafta biricik kuzen E. ile Beşiktaş - Vikingur maçını izledik. Tabii, erkek kuzeni maç izlemeye zorlamak konusunda benim gibi başarılı başka biri de var mı merak ediyorum. Cancağızım maçın hangi kanalda olduğundan bile haberdar değilken pek, ben onu tuttuğum gibi maçı izlemeye götürdüm. Ama dedim, canımdır. Hem de mis bir Beşiktaşlı'dır. Tadından yenmedi..

Geçtiğimiz haftaya damgasını vuran en büyük meselelerdi bunlar.. Futbol hayatımın orta yerine oturdu. Yani ben hayatımın orta yerine oturanları kaldırdım derken, kaldırdığımı zannederken..

Not da düşeyim yeri gelmiş ancak çok da geldiğini çaktırmamışken.

Aşk mevsimle ilgilenmiyor pek. Aşık oldunuz mu bahara yaza falan bağlamayın diye söylüyorum..

Aklınızda dursun yani..

İstanbul'un Orta Yeri'nde Bir Cumartesi

2010-07-26T07:07:00.000-07:00

Cumartesi gecesi enfes bir organizasyondaydım. Şöyle söyleyeyim; Fatih Akın, İstanbul Boğazı, birbirinden değerli dostlar.. Bu ipuçları bir şey anlatmadıysa, ben anlatayım.

İDO ve Utopic Farm'ın katkılarıyla düzenlenen organizasyonda Barış Manço vapuru onlarca konuğu ağırladı. Vapurda Fatih Akın'ın İstanbul Hatırası'nı izledik birlikte. Ancak sadece filmi izlemedik desem yeridir. Boğazın iki yakası arasında, kulağımıza çalınan "İstanbul melodileri" ile en çok İstanbul'u izledik. Hadi, çoğul konuşmayayım. Ben öyle yaptım.

Tabii birbirimizi bulmuşuz, kolay bırakmak olmaz. Organizasyon sonrası, vapurumuz bizi aldığı yere, Kabataş'a bıraktıktan sonra Beşiktaş'a Okyanus'a uzandık. Okyanus dediğim meyhane işte canım.. Bir "U" masada, saatler süren lezzetli, bol mezeli, şarkılı türkülü muhabbet çıktı sonra sahneye.

Gece, ardından Taksim'e doğru uzadı, sabaha vardı. Uykusuz başladığım Pazar gününde bir de Menemen çekimi vardı. Tüm bu tatlı yorgunluğun başlama noktası Barış Manço vapuru, şahane etkinlik ve İstanbul manzarası kirpiklerimde kaldı..

Başta Yiğit Kalafatoğlu ve Tolga Arıcan olmak üzere organizasyonda emeği geçen herkese, gülüşleri yüzlerinden eksilmemesi gereken tüm dostlara teşekkürler.

Bana Göre Blanco, Sana Göre?

2010-07-20T17:06:00.000-07:00

Mevsim pek bir başıboş kaldı sanki. Nereye çekseler oraya gidiyor bugünlerde, yağmur falan yağıyor, iki gram rüzgar çıkıyor sonra ama mütamadiyen nemli şu şehr-i İstanbul! Şehir adamın üzerine yapışıyor..

İşte bugünlerde bana ilaç gibi gelen bir şeyle karşılaştım. Zaten bünye alkolle haşır neşir, bir de böyle lezzetlisini görünce iyice kendinden geçiyor insan! Hare'yi biliyorsunuz, enfes likörleri var ki onlardan biriyle mükemmel bir lezzet doğurmuşlar. Tarifine ulaşmak mümkün buradan. Ayrıca bu benzersiz tadın da henüz bir adı yok, ona bir isim de vermek isterseniz aynı adresi dilediğinizce kullanabilirsiniz! Hem vereceğiniz bu isim sizi şahane bir tatile de gönderebilir!

O nemi de üzerimden alan güzelim Hare'li tadın adı "Blanco", ben öyle çağırdım bu nefis beyaz çikolatalı kokteyli. Siz ne dersiniz bilemem!

Not: Bugünlerde çok güzel şeyler de oluyor, tıpkı bu lezzette şeyler. Hepsini yazacağım kısa kısa, birkaç güne.

ÇoğulEkleri

2010-07-02T17:25:00.000-07:00

Konuşurlar aylar sonra..
Der ki adam,
Seni hep sevdim biliyorsun di mi?
Der ki kadın,
Şirine için mavi olmayan bir erkek görmek, benim için yalan söylemeyen bir erkek görmek kadar kıymetli..
Der ki adam,
Ağlatma beni..
Susarlar aylar sonra..

Minik Araların Ardından...

2010-06-20T18:30:00.000-07:00

Uzun zamandır elim erişemedi buralara, okura bir özür borçluyum. Biraz olan bitenden haberdar edeyim istedim sizi, fazla ara vermek canımı sıkıyor zira.

Malum Dünya Kupası kasıp kavuruyor ortalığı. Herkes bir şikayetçi, beklediğini alamamış gibi. Bense şimdiki zamanların güzel sürprizlere gebe olduğunu düşünüyorum. Sadece düşünmekle kalmayıp bir şeyler de karalıyorum elbette. Siz bunları nerede mi okuyacaksınız? Daha önce minicik de olsa duyurduğum ikinci blogum, boynuzu geçen kulağım "Ceza Sahasının Dışı"nda. Şayet Afrika 2010 yorumlarıma, bıdırdamalarıma bakmak isterseniz, göz atın derim. http://cezasahasinindisi.blogspot.com/

Öte yandan Menemen devam ediyor, tam gaz! Neredeyse üçüncü ayımızı devireceğiz. Bilmeyenler için de küçük bir not düşeyim Menemen hakkında. Bir internet dizisi bahsettiğim. İki çağrı merkezi çalışanı kafadarın başından geçenleri izleyebildiğimiz bir internet dizisi. Facebook grubu 1000 kişiyi aşkın bir seyirci kitlesince izleniyor, dizi de hayli sevildi. Ben de Menemen'in senaristliğini yapıyorum. Hadi izleyelim bir derseniz, ona da buradan erişmek mümkün. Ayrıca Menemen'in Facebook grubuna da ulaşmak için: http://www.facebook.com/menementv

Geçtiğimiz hafta sonu Philips'in bir organizasyonunda yer aldım. Pazar gününü Ortaköy House Cafe'deki enfes bir brunch'la keyiflendirdiler. Sadece brunch mı? Değil elbette! Saç tasarımcısı İbrahim Zengin'in verdiği önemli bilgiler ve onun maharetli elleriyle birlikte leziz dakikalar geçirdim; bol bol aynalara bakıp saçlarımla oynadım. Organizasyonun sonunda ise Philips'in saç şekillendiricisi hediyesi ile çocuklar gibi şendim. Zaten kıvır kıvır olan saçlarım, saçlarımın darmadağın görünmesine neden olan elektriklenmelerin karşısına dikilebilecekler artık! Etkinlikte emeği geçen herkese de teşekkürler!

Bunlar dışında... Önümüzdeki 2-3 ay boyunca sanırım yalnızca "yazacağım". Kafamda bir iki proje var, bunlar da gerçekleşirse 2011'de yepyeni "okunabilir" sözler getirebilir, koyabilirim raflara kanısındayım.